Dzisiaj 17 Wrzesień 2019    |    Imieniny Justyna, Narcyz, Franciszek

ŻYWY RÓŻANIEC

 

Żywy Różaniec jest wielkim zapleczem modli-tewnym, żyjącym najbardziej rozpowszechnioną w Kościele modlitwą maryjną, jaką jest różaniec, który „należy do najlepszej i najbardziej wypró-bowanej tradycji kontemplacji chrześcijańskiej – pisał Ojciec Święty Jan Paweł II w liście o ró-żańcu – Poprzez różaniec wstępujemy do szkoły Maryi, by Ona uczyła nas kontemplować obli-cze Chrystusa, poznajemy tajemnice Jego życia, rozważane Jej sercem, otwieramy się na taje-mnicę Trójcy Świętej, aby doświadczać miłości Ojca i radości Ducha Świętego”.

W drugiej połowie XIX w. modlitwa różańcowa przeżywa niezwykły renesans. Młoda Francuzka z Lyonu wpada na genialny
w swej prostocie pomysł, który mobilizuje miliony ludzi do codziennego odmawiania różańca. Sługa Boża Paulina Maria Jaricot (1799-1862), bo o niej mowa, pisała: „Nienasycone pragnienie poznania Boga i ogromna potrzeba, by kochać, kazało mi pragnąć także działania na Jego chwałę. Chciałam dołożyć moją cegiełkę do chwały Kościoła”. I tak się stało. Mając 23 lata, stworzyła strukturę, która dała początek późniejszemu Papieskiemu Dziełu Rozkrzewiania Wiary. Jego struktura umożliwiła jej w 1826 r. powołanie stowarzyszenia Żywego Różańca, które jeszcze za jej życia rozwinęło się w wielu krajach na całym świecie. 

Rosła wielka rodzina różańcowa. Od 8 XII 1826 r. – najbardziej prawdopodobna data powstania Żywego Różańca – do 1834 r. liczy już ponad 1 mln członków,
a w 1862 r. – ok. 2 mln 250 tys. osób w samej tylko Francji. „Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata”.

27 I 1832 r. papież Grzegorz XVI listem apostolskim Benedicentes zatwierdził stowarzyszenie Żywego Różańca i nadał mu liczne odpusty. Patronką Żywego Różańca ustanowił młodziutką rzymską męczenniczkę – św. Filomenę, za przyczyną której Paulina w cudowny sposób odzyskała zdrowie. Pius IX
w liście apostolskim Quod iure haereditario z 17 VIII 1877 r. ustanowił zasady organizacyjne stowarzyszenia Żywego Różańca. Kolejni papieże w swych dokumentach i nauczaniu wyjaśniali i podkreślali znaczenie modlitwy różań-cowej, zachęcając do jej rozpowszechniania.

 

 

W 2002 r. Ojciec Święty Jan Paweł II w liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae („O różańcu Dziewicy Maryi”) ogłosił Rok Różańca (od X 2002 do X 2003 r.)
i wprowadził nową jego część – taje-mnice światła – dotyczące publicznej działalności Pana Jezusa. Ojciec Święty pragnął, „aby różaniec w peł-niejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii”. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, a żywe róże składają się z 20 osób.

Do Polski Żywy Różaniec dotarł jeszcze w XIX w. Obecnie istnieje niemal
w każdej parafii. 

    W naszej Parafii Wspólnota Żywego Różańca istnieje od początku jej powstania, czyli od 1991 roku. Obecnie Żywy Różaniec tworzy 7 róż; w tym
6 róż kobiecych i 1 męska:

 

  • Róża różańcowa p.w. MB Częstochowskiej – zelatorka: Klimas Jadwiga;
  • Róża różańcowa p.w. MB Nieustającej Pomocy – zelatorka: Majchrzak Honorata;
  • Róża różańcowa p.w. Królowej Różańca św. – zelatorka: Choli Teresa;
  • Róża różańcowa p.w. św. Teresy od Dzieciątka Jezus – zelatorka: Cuglewska Zofia;
  • Róża różańcowa p.w. św. Antoniego z Padwy – zelatorka:
  • Róża różańcowa p.w. św. Józefa – zelatorka: Maciąg Alicja;
  • Róża różańcowa p.w. św. Rafała Kalinowskiego – zelator: Kowalczyk
    Marian.

    Msza święta dla grup różańcowych za żyjących i zmarłych członków żywego różańca jest odprawiana w pierwszą niedzielę każdego miesiąca
o godzinie 8
00, po której ma miejsce wymiana tajemnic różańcowych. Oprócz tego w każdy wtorek o godz. 1715 członkowie Żywego Różańca spotykają się w kościele na wspólnej modlitwie różańcowej (co tydzień prowadzi inna wspólnota według ustalonego wcześniej harmonogramu).

  Różaniec jest jedną z najpiękniejszych modlitw. Papież, św. Jan Paweł II często mówił, że różaniec jest Jego ukochaną modlitwą.

Jako duszpasterze wraz z zelatorami poszczególnych róż różańcowych zachęcamy Parafian do włączenia się do modlitwy różańcowej – to tylko jedna dziesiątka różańca dziennie (zaledwie 5 minut), którą można odmówić
w ramach porannego pacierza w drodze do pracy lub wieczornej modlitwy. Starsi członkowie i członkinie odchodzą do wieczności i niektóre osoby odmawiają po dwie lub trzy dziesiątki. A przecież wiele jest takich osób w naszej Parafii, które nie pracują zawodowo i niejednokrotnie mają wiele wolnego czasu, który mogli by dobrze spożytkować. Tak piękna i krótka modlitwa a ileż łask.